Nieuw doel op mijn lijstje

Jeetje, het is alweer twee weken geleden sinds mijn laatste blog. Of ik in die twee weken dan ook niet heb getraind???? Uhm, nou……… wat zal ik eens zeggen? Vorige week zondag, precies een week na de Ladiesrun, heb ik met Brigitte een rondje Kralingseplas gedaan. Kan je dat trainen noemen? We hebben gerend, maar ook flink doorgestapt en vooral heel veel bijgepraat. Sinds kort zit ze op een andere afdeling en dan moet je andere momenten zoeken om bij te kletsen natuurlijk.

De rest van de week heb ik het zo bizar druk gehad dat ik te versleten was om nog te gaan rennen. Afgelopen donderdag had ik vrij, op vrijdag werk ik niet dus lekker lang weekend. Eigenlijk zouden we thuis blijven en had ik een paar loopjes in de planning. Maar op het laatste moment besloten we toch maar weg te gaan. Via Travelbird kwam er een mooie aanbieding langs voor twee nachten Sauerland. Diner en ontbijt inbegrepen. Dat is mooi. Het Sauerland is namelijk ook een heel mooi gebied om met de motor te toeren. Dat doen Roel en ik ook heel graag en het is wel fijn dat je dan niet ’s avonds weer op hoeft te stappen om te gaan eten. Ander voordeel is dat je gewoon een biertje bij je eten kan drinken omdat je niet meer hoeft te rijden.
Aan het begin van de week was het prima weer, maar hoe dichterbij de donderdag kwam hoe slechter het werd en op het laatste moment hebben we besloten met de auto te gaan. Gelukkig maar. Om 14:00 uur werd het nacht en zagen we geen hand voor ogen! Doodeng. Met de motor was ik geen meter verder gekomen.

Hier was het zicht nog redelijk goed

 

Eenmaal op bij Haus am Steinschab aangekomen werd het zonnig en konden we op het terras van een biertje (of 2, 3…) genieten. Het hotel wordt door Brabanders gerund. Dus ik had niet hoeven oefenen op mijn beste Duits. Heerlijk gegeten in het hotel. Gewandeld in Winterberg en Medebach. De kuiten zijn weer goed getraind in dat skigebied.


Al dat eten en bier zijn niet zo goed voor mijn gewicht geweest. Nou had ik natuurlijk mijn loopspullen mee kunnen nemen. Maar als ik daar ga lopen wil ik dat ook registreren. En ik heb geen horloge met GPS maar een app die internet nodig heeft. Dat zit niet in mijn abonnement, beetje duur loopje (geen duurloopje). Iemand tips voor een goed horloge met GPS dat mijn rondes bijhoudt en geen € 200,00 kost? Wat zijn die dingen duur zeg! En dan wil ik natuurlijk ook een damesmodel.

Vanochtend had ik een zeer onprettige encouter met de weegschaal. In twee dagen tijd ben ik gewoon(?) twee kilo aangekomen!!! Eigen schuld, dikke kont. Ik weet het, maar het veroorzaakt wel een mega depri moment bij mij. Dat stomme gevecht met die weegschaal ook altijd. Elke keer als ik iets leuks heb kom ik aan. Natuurlijk weet ik wel dat ik niet de enige ben die dit probleem heeft. Op het Sonja Bakker forum spreek ik dagelijks dames die deze strijd ook al jaren leveren. Alleen ben ik er nu even klaar mee. Ik wil niet meer opletten op wat ik eet, niet meer opletten op wat ik drink, niet meer zorgen dat ik genoeg beweging krijg. BLÉH !!! Ik haat mijn lijf.
Na een uurtje therapeutisch strijken, levert die dip ook nog wat op, gaat het wel weer. Om mezelf te laten zien dat ik echt wel minder kan wegen, bekijk ik de foto’s van de Ladiesrun van vorig jaar en dit jaar. In 2012 zag ik er slanker uit vind ik zelf. Ik haal mijn gewichtoverzichten (ja die heb ik) erbij en wat blijkt? Vorig jaar was ik ruim twee kilo zwaarder tijdens de ladiesrun dan dit jaar! Daar heb ik dus ook niks aan.

 

Het is rotweer en ik heb geen zin om mijn pas opgebouwde extra kilo’s tegen de wind in te zeulen. In mijn agenda maak ik een  schema om de komende maand mijzelf 3x per week tot hardlopen te dwingen. Meestal ga ik wel als het in mijn agenda staat. Dan weet Roel ook wanneer ik wil lopen en helpt hij mij er aan herinneren. De inschrijving voor de Bruggenloop in Rotterdam start in augustus en ik wil hem graag lopen. Dat is wel 15km, en dat heb ik nog nooit gelopen. Als ik eind juli 13km in een redelijke tijd kan lopen schrijf ik me in. Geen idee hoe lang je er over mag doen.
Omdat dat inschrijven voor een run een soort van kick geeft en ik vind dat ik een extra stok achter deur moet hebben, besluit ik mij voor de SingelloopUtrecht aan te melden. Ook hier wil ik de 10km gaan doen. Ik heb verschillende redenen om voor dit evenement te kiezen. Het is voor een goed doel, het reumafonds, het is een extra ‘training’ voor de Bruggenloop, vier steden in een jaar is ook wel leuk en…….niet geheel onbelangrijk, het t-shirt is erg mooi en roze. HAHAHAHAHAHA Slecht hè? Mijn lijstje voor 2013 ziet er nu zo uit.

HARDLOOPDOELEN 2013
Datum	Run	Afstand
14-apr-13	Rotterdam Marathon	10km
9-mei-13	Estafette der Romeinen Utrecht	5km
9-jun-13	Ladiesrun Rotterdam	10km
21-sep-13	Vredesloop Den Haag	10km
29-sep-13	Singelloop Utrecht	10km
20-okt-13	Marathon Amsterdam	8km
8-dec-13	Bruggenloop Rotterdam	15km
15-dec-13	Spark Marathon Spijkenisse	10km

                                                                            

De eerste drie heb ik voltooid, de volgende drie heb ik mij voor ingeschreven. Zoals gezegd is de inschrijving van de Bruggenloop nog niet gestart, maar daar hoop ik ook op tijd bij te zijn. Spark sla ik dit jaar maar over denk ik. Vorig jaar vond ik het niet zo bijzonder.

Tot slot nog ff deze. Ik moet er zelf elke keer om lachen. Dit is het moment dat ik besef dat ik een PR kan lopen. Hoezo fanatiek?

 

 

 

 

Ik ben zo blij!!

Oh, wat ben ik toch trots op mezelf. Dat had ik niet verwacht. Eerst een stapje terug in de tijd.

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik een afspraak had bij de podotherapeut. Hij heeft mijn steunzolen iets aangepast. Dat was op dinsdag. Zijn advies was om dezelfde avond of de volgende dag nog even een kwartiertje te gaan rennen om te kijken of ze goed zijn. Drie keer raden of ik ben gaan lopen. Niet dus. Op woensdag was het mooi weer en was ik een dagje op pad met mijn collega´s. Eindelijk weer lekker mijn Teva´s aan. Dat heb ik geweten! Vier grote blaren, alle twee mijn kleine teentjes en onder mijn voeten. Gelijk blarenpleisters op geplakt.

Donderdags naar de schoenenwinkel om open schoenen te kopen waar mijn steunzolen in kunnen zonder dat je ze ziet. Rib uit mijn lijf, maar ik heb leuke schoenen die er niet uitzien of ik ze van mijn oma heb geleend (vind ik). Ik heb nou eenmaal een hekel aan sokken en dichte schoenen.

 

Vrijdag was ik bizar vroeg wakker en …….. ik had zowaar zin om een rondje te gaan rennen! Snel uit bed en gaan. Vóór 8 uur was ik al buiten. Heerlijk was het. Kort rondje, want ik moest op tijd weer de deur uit. Jacqueline zou mij weer even aerodynamisch maken zodat ik als een streep over het Ladiesrun parcours zou gaan. Na 3km was ik weer thuis en de schoenen voelden goed, geen spierpijn ook. Op naar Jacqueline. We zijn die dag nog op tv geweest in RTL Boulevard. Het ging helaas niet om ons. Terwijl wij in het gras op het Rembrandtplein van onze frozen cappuccino zaten te genieten, zagen we twee ietwat zenuwachtige fotografen heen en weer rennen. Na een minuut of wat werden wij nieuwsgierig en besloten ook even op te staan om te kijken wie er door de stad liep. Op weg naar de afvalbak, waar we onze bekers wilden weggooien, moeten we even inhouden voor een gezinnetje dat ons pad kruiste. Als we weer naar de fotografen kijken zien we dat ze van die mensen foto’s maken. Blijken we dus Alicia Keys en haar gevolg te hebben voorgelaten! Die hadden we dan weer even niet herkend! Lekker suf. Als ik later naar Boulevard zit te kijken zie ik ons dus ook door het beeld schuiven, en zoeken naar dat waar we naar zouden moeten kijken. Dat het onderwerp vlak langs ons liep hadden we niet in de gaten. Een carrière als paparazzi is niet voor mij weggelegd.

Maar goed, ik was dus wel mooi klaar voor zondag. Zaterdag een rustdag gehouden en een beetje in huis gerommeld. Op facebook komen de berichten van de dames die zenuwachtig beginnen te worden. Ik ook. Tas is gepakt, haar gedaan, kleren liggen klaar en ik zit gewoon lekker te knutselen en achter mijn naaimachine.

 Snel haar

 

Ik ga op tijd naar bed om half 3 word ik waker. Badend  in het zweet (leve de overgang) en ik moet plassen. Tja, ik drink al dagen extra om zondag niet weer last te krijgen van de voorspelde warmte. Meestal val ik niet snel meer in slaap als ik een keer wakker ben geweest. Daar had ik nu gelukkig geen last van. Als een blok stort ik weer in dromenland.
We hoeven pas rond half 12 de deur uit dus ik doe de hele ochtend rustig aan. Eigenlijk heb ik totaal geen zin om te gaan, ik wil gewoon doorgaan met knutselen. Afzeggen is geen optie. Het weer ziet er gunstig uit, niet zo warm als steeds werd verwacht. De Whats appjes komen binnen en iedereen is onderweg of bijna onderweg. In de metro op weg naar Rotterdam kleurt het steeds meer roze. Best gezellig. Vreemd genoeg ben ik totaal niet nerveus. Eigenlijk wil ik hem gewoon uitlopen en de tijd zal me een worst wezen.

Voor Ahoy staat Jacqueline op ons te wachten. Zij is vandaag de special supporter! We zwaaien de 5km dames uit en gaan naar binnen. Als op Facebook gezegd, positioneer ik mij bij de Adidas stand/fotowand. Goeie plek, ik kom echt iedereen tegen! Esther en buuf, Natasja en vriendin, Evelyn en Saskia, Elise met haar vriendinnen en man Max. Wat een gezelligheid zeg.

 Pink ladies

 

Als de warming up begint gaan we naar buiten, waar collega Miranda loopt. Grappig dat je tussen zoveel mensen nog zoveel bekenden ziet. Van te voren had ik al besloten niet aan de warming up mee te doen. Elke keer als ik aan zoiets meedoe verga ik van de spierpijn.
Dan gaan we ons startvak in. Gezonde spanning. Onderweg komen Brigitte en ik Melissa (die sneller is dan wij en in het vak voor ons staat) tegen en in het startvak zien we Evelyn en Saskia staan. We gaan met zijn viertjes van start. Lekker op het gemak. Een half uur voor de start neem ik een half druivensuikertje en wat te drinken en eet ik een halve eierkoek. Lessons learnt bij vorige runs met hongerklop en een vocht tekort. Bij de Ladiesrun clinic van vorige week heb ik geleerd hoe je je race moet opbouwen en daar ga ik mij aan houden. De 1^e 3 km te langzaam voor je gevoel lopen, daarna iets sneller en het laatste deel voluit. Dat is het plan hè?
Ik vind al snel 2 dames die eigenlijk een beetje te langzaam naar mijn zin lopen en daar blijf ik achter hangen. De eerste drinkpost is op 3km, goed punt om naar toe te lopen dus. Als ik mijn water heb,  Brigitte ben ik dan al kwijt, besluit ik niet te wandelen maar door te rennen tot het waterpunt op 6km. Het gaat best lekker al hoor ik in mijn oor dat ik te langzaam loop om 1:15 te halen. En dat zou ik wel graag willen omdat ik dat in april bij de marathon heb gelopen. Bij de 6km gaat het nog steeds wel goed. Daarna besluit ik even te gaan wandelen. Tussen de 7 en de 9 km heb ik het iets minder fijn. Ik krijg weer kippenvel. Nu weet ik hoe dat komt en wat ik er aan kan doen. Snel drinken en even een tandje terug. Ondertussen heb ik Brigitte weer in het vizier. Ik kan haar alleen niet inhalen, maar dat geeft niet. Zo nu en dan heb ik echt een heel goed loopritme te pakken en zodra ik dat door heb verval ik weer in mijn oude gedribbel. Op de laatste kilometer wil ik absoluut niet wandelen en dwing ik mijzelf in de goede looppas. Ik haal de een na de ander in! Wat is dit lekker zeg! De finish is in Ahoy, als ik de hal in loop kan ik de klok zien. Zie ik dat goed? Staat hij op 1:12 en nog wat?? Ik weet niet waar ik het vandaan haal, maar ik begin aan een sprint of mijn leven er vanaf hangt. Toch mijn race goed opgebouwd dus. Volgens mij kom ik binnen op 1:13:15. Dat is 2 min sneller  dan de marathon van Rotterdam!
Brigitte heeft ook gezien dat ik vlak achter haar zat en wacht na de finish op mij. We zijn trots op onszelf. De race leek 10x zwaarder dan die in april, maar we hebben het gehaald. Echt charmant zien we er niet uit.

 KAPOT!

 

We halen onze medaille op en laten deze graveren. Gekkenhuis daar en lang niet zo goed geregeld als vorig jaar. Als ik mijn medaille krijg kijk ik niet gelijk naar mijn tijd. Niet belangrijk en ik wacht nog ‘even’ op die van Brigitte. Evelyn komt ook haar medaille halen. Ze is sneller weg dan ik. Na een eeuwigheid komt men er achter dat Bri d’r medaille niet is gegraveerd en dat doen ze alsnog. Ik kijk op de mijne, veeg nog  een keer over de tijd. Ik dacht dat er 1:16:44 stond. Als ik beter kijk zie dat er 1:10:44 staat! Voor de zekerheid kijk ik even op die van Bri of daar 1:09 op staat, wie weet hebben ze een fout gemaakt. Maar het klopt echt. WHOEHAAAAAA !!!! Wat een tijd! Dat is 4,5 minuut minder dan mijn PR.  Ik ben zo blij, die grijns gaat deze week niet van mijn gezicht af!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Misschien laat ik mijn collega´s wel voor mij buigen en applaudisseren deze week. HAHAHAHAHAHAHAHA

 

Het was weer leuk en 1 juni 2014 staat in mijn agenda. Alle mensen van de organisatie en de vrijwilligers verdienen een dikke pluim.
De volgende run is pas in september. Dat is de Vredesloop in Den Haag. Ik heb dus nog even om te trainen voor een nog betere tijd.

Brigitte heeft met haar prestatie nieuwe hardloopschoenen verdiend. Dat heeft haar man haar beloofd. Eens kijken wat ik mezelf cadeau ga geven. Ik heb wel al een idee. Deze maar dan met mijn eigen naam uiteraard. Ik ga nog iets verzinnen wat ik er in wil laten graveren.

Zonder supporters had ik het niet gered. Roel, Jacqueline en Ron bedankt voor de aanmoedigingen onderweg en Ro bedankt voor de veren na afloop. Alle berichtjes op Facebook en aanmoedigingen via Endomondo hebben ook goed geholpen.

 Supporters

 

Discipline, wat is dat ook alweer?

Twee dagen mijn yoga probeer ik mijn spieren weer aan het werk te krijgen en trek mijn hardloopspullen aan. Nog voor ik buiten ben loop ik al met mijzelf te discussiëren over de te lopen afstand. Ga ik voor het korte rondje of de lange ronde? Ik kan natuurlijk het kleine rondje ook twee keer doen. Mijzelf kennende denk ik aan het einde van rondje 1: ik ga naar huis! Goed begin….NOT
Eenmaal onderweg besluit ik toch de grote ronde te doen, ik heb niet voor niets die belt met drinken mee. Braaf sla ik rechtsaf en begin aan de lange route. In Endomondo (mijn sport app) heb ik een training van 10km aangezet en die ingedeeld in 3x2,5km rennen en 1,5 minuut door wandelen. Ik weet ongeveer wel  welk muziekje er bij welke kilometer hoort want ik loop altijd op dezelfde muziek. In de 2^e 2,5km merk ik dat ik goed op schema loop zonder dat ik de tijd in de gaten hou, gewoon doordat ik het ‘juiste’ liedje hoor. Dat houdt in dat ik bijna op helft ben. Terug gaan heeft nu geen zin meer. Het gaat steeds lekkerder. Hardop zeg ik tegen mezelf: dus je kan het wel? Waarom doe je het dan steeds niet?
Thuis blijkt dat ik die 10km nog sneller heb gelopen dan tijdens de marathon van Rotterdam! Ik ben ZO trots op mezelf. 

Mijn spieren zijn wat gevoeliger dan anders, maar verder is er niets aan de hand. De volgende dag kan ik bijna niet meer lopen van de pijn. Niet zeuren, je raakt het wel weer kwijt. Het duurt helaas een paar dagen.

In mijn agenda staan nog drie trainingsdagen. Alle drie sla ik ze over. Te moe, te laat thuis, te druk.  Ondertussen ben ik zwaar teleurgesteld in mezelf. Waarom kan ik het nou weer niet opbrengen om te gaan? Andere mensen ontspannen door te gaan lopen. Ik kan pas ontspannen als ik echt de tijd heb om te gaan. Dan loop ik mijn hoofd echt leeg en geniet ik van het buiten zijn.

Op facebook zie ik een oproep van de LadiesrunRotterdam.  Ze organiseren op zaterdag 1 juni een clinic voor de dames die 9 juni gaan rennen. Je ticket voor deelname is roze lippenstift. Die koop ik nog even snel en spreek met Melissa af dat we gaan. Zij is mijn stok achter de deur.  Hopelijk helpt de heerlijk massage, die ik vrijdag heb ontvangen, mij om een goede tijd neer te zetten.
Als ik aankom staan er allemaal dames hun lippen te stiften omdat ze gaan hardlopen. Dat is echt een heel grappig gezicht. Na een pittige warming up en uitleg over hoe je een race moet opbouwen gaan we een rondje Kralingse plas lopen. De groep gaat echt veel te snel voor mij en binnen no time blaas ik mezelf op. Zelfs als ik een stuk afsnijd kan ik ze niet bijhouden. De moed zakt me in de schoenen. Het feit dat ik al een paar keer de 10km heb gelopen maakt dat ik vertrouwen hou in 9 juni.
Nog dezelfde dag begint de spierpijn weer. Wat is dit toch? Dat heb ik echt nog nooit gehad en nu twee keer achter elkaar. Het wordt de volgende dagen alleen maar erger.

Inmiddels is het maandag. Mijn voeten doen zeer, ze zijn heel `strak`. Bij de massage zat er ook al een heel pijnlijk punt in mijn rechtervoet en dat voel ik nu ook. Morgen heb ik een afspraak bij de podotherapeut om mijn zooltjes te laten checken. Hopelijk kan er iets worden aangepast.

Donderdag wil ik nog een keer trainen om een keer met mooi weer te hebben gelopen,  en dan moet het zondag gaan gebeuren.

WORDT VERVOLGD