Wel of geen Vredesloop?

Maandagochtend ik moet naar de huisarts, en ik loop ik te zwabberen op mijn benen. Het bezoek aan de huisarts is kort. Vraag me niet hoe, maar ik heb mijn spierbal verrekt!! 2 Weken oefeningen doen en als het dan niet over is naar de fysio.
Ik moet weer van alles van mezelf en daar word ik heel onrustig van. Kon ik mijn hoofd maar eens uit zetten! Behalve de boodschappen en wat was doe ik niets. Ik heb het de hele dag steenkoud.

Dinsdag snap ik waarom ik mij maandag niet happy voelde. Roel loopt al 2 dagen te hoesten en snotteren en hij heeft mij aangestoken. Ook al nodigt het weer mij uit om te gaan lopen, ik doe het niet. Krachten sparen voor zaterdag. En wat ben ik blij dat ik deze beslissing heb genomen, even later komt het met bakken uit de lucht. Tussen de buien door haal ik de boodschappen, zo ben ik toch even buiten.

Ook op woensdag en donderdag doe ik niet veel meer dan het huishouden en fietsen naar het dorp en winkelcentrum. Ik heb een paar super mooie nieuwe schoenen gekocht voor de winter. Dat houdt wel in dat ik niet de nieuwe Nimbus 15 Lite show kan kopen. Maar ja, schoenen voor elke dag zijn wel iets belangrijker natuurlijk.

Vrijdag, nog 1 nachtje slapen. Ik ben nerveus voor morgen. Bij mij uit zich dat in: ik helemaal geen zin om morgen te gaan, ik red het toch niet, je kan er niet eens met de auto komen, etc. Chagrijn van de bovenste klasse dus. Naar mate de dag vordert en ik op Facebook berichten vanuit de Vredesloop zie gaat het wat beter. Niet dat ik denk een PR te gaan lopen, maar ik heb in elk geval zin om te gaan. Feit blijft dat ik de bereikbaarheid (als ik de site moet geloven) waardeloos vind. OV is niet mijn favoriete vervoer. Leuk om in verschillende steden te rennen, maar ik merk dat ik het reizen echt niet leuk vind. Vooral als ik ergens niet bekend ben. Dan word ik onzeker over hoe laat ik weg moet en of ik het wel kan vinden enzo. De rotzenuwen krijg ik daar van. Ik ga voor 2014 op zoek naar runs in de buurt van Rotterdam. Iemand goede suggesties? Ik hoor ze graag.

Zaterdag, DE dag van de Vredesloop. We besluiten met de auto tot Laan van NOI te gaan en daar de tram te nemen. In die tram staan ook Elise, Max en Gertrude. De dames gaan ook lopen, helaas voor Max mag hij nog even niet zo ver rennen. We vinden de start al snel. De eerste lopers van de 5km komen binnen. Bij de mannen is de tijd 16 minuten!!!! WAT??!! Mijn mond valt gewoon open. Das wel HEEL snel vind ik.
Wij mogen ook zo starten, nog even gauw plassen en dan naar het startvak. Niet te ver naar voren, dan word je ook niet zo vaak ingehaald. :)
Ik kom echt allemaal bekenden tegen, zo leuk. Het is ook heel leuk om langs al die monumenten te lopen, ook al heb ik ze niet allemaal gezien. Ik begon samen met Gertrude en Elise en kon ze redelijk bijhouden. Bij 2 kilometer krijg ik kramp en verdeel ik mijn run in kleine stukjes. Het plan was eigenlijk om van drinkpost, naar drinkpost te rennen en na die posten even te lopen. Helaas gaat dat dus niet. Onderweg heb ik met verschillende lopers gesprekjes en de supporters langs de kant zijn ook geweldig (speciale dank aan Karen, Angela en Sannemeisje). Wat een heerlijke en gemoedelijke sfeer zeg! Het is wel warm na al die dagen met regen. Hier en daar vallen ook lopers om. Ik kan heel goed merken dat ik de laatste dagen niet genoeg heb gedronken. Gelukkig weet ik wat ik moet doen. Mijn tijd is dramatisch (1:17:37), maar ik ben binnen de tijd over de finish. Met veel pijn, dit kan nooit alleen van niet genoeg trainen komen. Later denk ik dat mijn steunzolen niet goed zitten want onder mijn voeten doet het ook zeer.

 

Hij is wel mooi

 

 


















Nog even voor een korte plaspauze bij mijn collega Michèle langs. Dan op naar de Mac voor een verdiende vette hap.
Blij dat ik het heb gehaald strompel ik werkelijk naar huis. De douche is heerlijk, en ik neem een biertje op mezelf. Op de mat vind ik mijn volgende startnummer.

 

Zondagochtend heb ik moeite om uit mijn bed te komen. Niet omdat ik niet wakker kan worden, maar omdat mijn benen er gewoon mee zijn gestopt. Hoe langer ik op de been ben, hoe beter het gaat. Gelukkig maar, want ik ga vandaag met Jacqueline naar een beautybeurs en dat is wel goed voor een paar uur slenteren. Het gaat goed. Op de terugweg lopen we langs de rode loper van het Beatrix Theater waar de Jersey Boys zijn première beleeft. Allemaal BN-ers! En wie poseert er op mijn verzoek voor mij???? Dennis van der Geest. Mijn dag kan niet meer stuk. Thuis kijk ik de sfeerimpressie van de Vredesloop op TV West. Waren we nou maar wel bij de start naar voren gelopen zeg. Hein Vergeer stond gewoon vooraan. Nou ja, je kan niet al je helden in 1 weekend proppen natuurlijk, dat is slecht voor mijn hartslag.
 

Onweer houdt mij niet tegen

Op zondag vertrekken we (vriendin Trees en ik) dus naar Burgh Haamstede. Het hotel is snel gevonden. Pal naast een vliegveld voor zweefvliegers. Mooi zeg! Dat heb ik nog nooit van dichtbij gezien. Te voet verkennen we de omgeving. Het regent een beetje en er komt onweer aan. Natuurlijk zijn we voorzien van een fototoestel, maar de regenkleding ligt nog in het hotel. Kort wandelingetje dus. We willen niet de rest van de vakantie ziek zijn.

Zomer in Zeeland

Maandag ben ik al vroeg wakker en mijn hardloopkleding ligt klaar. Onweer rommelt in de verte en ik twijfel, maar ga toch. Gelukkig staat het ontbijtbuffet al klaar als ik wegga en kan ik voor het lopen nog even een ontbijtkoekje nemen. Vóór 8 uur loop ik al heerlijk, door een mooie boog van bomen, richting de duinen. Uiteindelijk tik ik 7km weg. Eerst 1,5km warmlopen, daarna een 10x2 minuten training en toen nog 1km uitlopen. Onderweg vervloek ik mezelf omdat ik voor deze training heb gekozen. Pratend tegen mijzelf merk ik dat ik het steeds lekkerder ga vinden en het gaat elke 2 minuten makkelijker. Echt zalig! Trots op zelf!

’s Middags huren we e-bikes. Ik haat fietsen, maar als ik word geholpen wil ik het wel proberen. Wat een uitvinding zeg! Ik lach me suf. Zelfs in de regen is het leuk, regenpak aan natuurlijk. Na een rondje wandelen door Haamstede gaan we nog naar de mingolfbaan en het strand, ook op de fiets. Het waait te hard om echt het strand op te lopen.

 

Bolletjesjurk

Dinsdag huren we weer e-bikes en gaan we naar Renesse. Ook daar lopen we veel en natuurlijk fietsen we terug.  Onderweg krijgen we met alle weersomstandigheden te maken. Bloedheet in de zon in T-shirt en daarna weer ingepakt tegen de stromende regen. Ook hier gaan we even naar het strand. Weer harde wind en regen, maar we kunnen even het strand op. Inmiddels heb ik het fietsen met versnellingen en remmen met handremmen ook door. Ik ga zo hard dat ik de bolletjesjurk heb verdiend!

Woensdag wil ik eigenlijk weer gaan rennen, maar ik heb amper geslapen en het stormt en regent echt enorm. De afgelopen dagen heb ik genoeg beweging gehad, en aangezien ik nog een week vrij ben heb ik ook nog genoeg dagen om te gaan rennen. We besluiten er met de auto op uit te gaan. Zo komen we in Zierikzee terecht, waar we ook weer een flinke wandeling maken. Mijn benen voelen aan alsof ik al 5 dagen achter elkaar aan het rennen ben. Ik kan echt niet meer. ’s Avonds komt Roel even langs en gaan we met z’n drietjes uit eten. Daarna ga ik mijn koffer weer inpakken.

Ik slaap als een blok en om half 7 ben ik wakker. Nog even na snoezen. Dan gaan we ontbijten en naar huis. Onderweg nog even wat drinken in Ouddorp en natuurlijk een rondje door het dorp lopen. Eenmaal alleen thuis ruim ik gelijk alles op en stort ik op de bank in. Wat een leuke week (en hij is nog niet om), met een goede training. Morgen wil ik weer rennen. Thuis is het toch anders, daar ken ik de omgeving nou wel.

Vrijdag ben ik op tijd wakker, maar ook heel duizelig en instabiel. Ik doe eerst wat kleine klusjes in huis en ga even op de bank liggen. Uiteindelijk trek ik toch mijn hardloopkleren aan en ga ik naar buiten. Ik ren een klein rondje en mijn benen doen behoorlijk zeer. Aan de ene kant ben ik teleurgesteld in mezelf dat het nu niet zo goed ging als van de week in Zeeland en aan de andere kant ben ik blij dat ik niet op de bank ben blijven liggen. Ik had ook niet echt de rust in mijn hoofd en dan loop ik niet lekker. Na het douchen pak ik mijn tas in en vertrek ik naar Amsterdam voor een logeerpartij bij en whiskyproeverij met Jacqueline en haar vrienden van het GenietschapWHAM. 

Zaterdag weer snel naar huis. Mijn startnummer voor de Vredesloop valt op de mat. Snel even openmaken en dan weer op pad.

Verjaardag (in Breda) van ons nichtje dat 6 jaar is geworden. Ze heeft kindermake-up gekregen en maakt tante Nicole even mooi voor het volgende feestje.
Gelijk door naar Deventer naar een knalfeest voor onze vriendin Pros die 50 is geworden. Heel gezellig, met lekker eten (Indoos dus eten), drinken, veel dansen en vooral bijpraten met mensen die je, door de afstand, zo weinig ziet.  Uiteraard blijven we daar slapen.

Vanmiddag zijn we weer thuis gekomen. Normaal ga ik dan gelijk de was doen enzo. Geen zin in en nog een week vrij, dus alle tijd. Morgenochtend even langs de huisarts ivm mijn rechterarm die al 2 weken zeer doet. Ik moet er vroeg zijn, daarna wil ik nog een keer lopen om verder te rusten tot de Vredesloop. De start is om 15:00 uur. Denken jullie aan me? Ik ben al blij als ik hem uitloop.

Drie keer gelopen, maar waren het ook 3 trainingen?

Maandag, mijn eerste ECHTE vakantiedag. Wat zal ik gaan doen? Aangezien Roel vandaag in zijn nieuwe job is begonnen ben ik alleen. Zal ik gaan rennen of gewoon lekker uitslapen? Ik blijf nog even liggen.

Als ik wakker word heb ik een ijskoude linkervoet en niet omdat hij buiten boord hangt. Er zit duidelijk weer iets klem in mijn been. Jaren geleden had ik dit bijna dagelijks. Omdat ik niet durf te gaan rennen, besluit ik de fiets te pakken. Er is een rondje van 10km dat ik wel eens loop. Dat gaat langs een dijk waar automobilisten graag veel te hard rijden. Ik ben er al 1x bijna plat gereden. Er loopt aan de andere kant van de dijk ook een fietspad, maar daar ben ik nog nooit geweest. Dat heb ik nu dus met de fiets gedaan. Veeeeeeeel mooier dan over de weg. Voortaan wordt dat dus mijn rondje. Als ik ooit die 10 weer haal dan.

De volgende dag is mijn been weer okee, oksels zijn inmiddels ook hersteld. Dus niets houdt mij meer tegen. Natuurlijk sta ik niet om 8 uur op. Het is tenslotte vakantie. Eerst even mijn medicijnen in laten werken, ontbijten en dan naar buiten. Ik check nog 6 keer of ik mijn huissleutel wel mee heb want ik wil niet de rest van de dag buiten op Roel moeten wachten. Het is warmer dan ik had verwacht. Ik moet van mezelf minimaal 2km achter elkaar lopen. Dat doe ik ook en dan wandel ik een stukje, en zo wissel ik het af. Uiteindelijk heb ik zo'n  1,5 km gewandeld en de rest gerend. Niet echt een topprestatie, maar fijn om weer aan de hobbel te zijn. Als ik later buiten sta om boodschappen te gaan doen, kom ik een buur(t)vrouw tegen die ook hardloopt. Ze vraagt hoe het gaat met trainen voor de Bruggenloop. Ik begin te lachen en ze weet ze genoeg. Ze snapt het gelukkig ook. Zelf heeft ze na de Ladiesrun Rotterdam niet meer gelopen. Maar ja, zij hoeft over 2 weken niet de Vredesrun te doen! Als ik dan net zo snel loop als nu word ik met de bezemwagen binnen gehaald! Ach, das ook een nieuwe ervaring. Maar die wil ik liever niet opdoen. Dus ik MOET deze week nog 2x trainen.

Woensdag pak ik de fiets weer. Gewoon een rondje rijden. Onderweg besluit ik even langs de Gamma te gaan, geen idee waarom maar dan heb ik een doel. Als ik daar eenmaal ben word ik een beetje wiebelig op de benen. Door naar huis dus. Heerlijk in de tuin van de zon liggen genieten. ´s Avonds hebben we een afspraak met Heleen en Sjaak (mijn oud-collega). Lekker sushi eten.

Donderdagochtend vertrekken de New York steppers vanuit Spijkenisse naar Antwerpen om daarna weer naar Hoogvliet te gaan. Ik ben geen topografisch wonder, maar ik weet heel zeker dat er een kortere route van Spijkcity naar Hoogvliet is. Anyway, mijn collega Nicolette stept met deze groep mee en ik heb beloofd dat ik haar kom uitzwaaien. In mijn agenda staat dat ze 8:30 uur vetrekken. Ik schiet mijn hardloopkleren aan en stap op de fiets. Onderweg bedenk ik dat ik dan rond 9 uur wel bij Spark kan zijn en daar in de buurt mijn training kan doen. 8:10 uur ben ik in het dorp en er is nog verdacht weinig actie. Ik hoor iemand zeggen dat ze om 9:30 uur vertrekken. HUH??? Even googlen. GETVERDEMME!! Ik ben een uur te vroeg. Planning in de war, ik in de war…… Ik besluit vanaf het gemeentehuis een rondje te gaan rennen richting de Maas. Onderweg kom ik de steppers tegen. Omdraaien dan maar? Twijfel, twijfel, twijfel. Dat loopt niet fijn en uiteindelijk heb ik dus maar 2km gedaan. Steppers uitgezwaaid, Jeroen (de man van Nicolette) een rondleiding door het centrum van Spijkenisse gegeven. Veel groter dan hij dacht. Duh! Wereldstad is het. HAHAHAHAHA En toen weer op de fiets naar huis. Het voelt niet goed, alsof mijn benen zeggen dat ik niet klaar ben. Sorry benen, overmorgen gaan we weer. Het schijnt dat fietsen en lopen een goede combi is. Mijn lijf denkt daar anders over. Ik verga van de spierpijn in mijn benen!! Maar ik zal er aan moeten wennen. Voorlopig is de fiets mijn vervoermiddel. ´s Avonds heb ik een super gezellig etentje ter eren van het 25-jarig jubileum van collega Carla.

 

Vrijdag is rustdag. De weegschaal geeft ook een kilo meer aan dan vorige week en ik vind dat zo ontzettend oneerlijk na al dat stomme gefiets!  Mijn benen doen het echt niet meer. Ik besluit om de fiets te laten staan en wandel naar het winkelcentrum. Mijn medicijnen staan klaar en er moet een roze walkie talkie gehaald worden, want ons nichtje wordt 6 en dat is wat ze graag wil hebben. Stiekem wil ik hem ook wel hebben.

Zaterdag heeft Roel een afspraak in Ridderkerk. Hij zet mij af bij de Kralingseplas waar ik van mezelf minimaal 1 keer omheen moet rennen. Na 5 stappen kom ik Joey tegen, daar heb ik 2 run clinics van gehad. Of het goed gaat. Nou, met mij wel, hardlopen kan beter. Omdat hij aan het lesgeven is en zijn groep er aan komt, loop ik na een kort praatje weer door. Hij geeft volgens mij ook privéles. Misschien dat ik hem even moet mailen………. Ik kan wel weer een paar schoppen onder mijn kont gebruiken. (hopelijk leest hij dit niet hahahahahaha)
Ik geef mijzelf allerlei punten op tot waar ik minimaal moet rennen. Het gaat best lekker. Mijn linker been gaat zeer doen, maar ik loop er doorheen dus dat is goed. Na even ruim 3km mag ik van mezelf wandelen om water te drinken. Rennend drinken kan ik niet. Na ongeveer 300 meter ga ik weer rennen en dat doe ik tot ik de 5km heb gehaald. Daarna is de pijp wel leeg en wordt het warmer buiten. Er is ook een man op de fiets die al een tijdje in mijn buurt blijft rijden en ik vertrouw het niet helemaal. Gelukkig zijn er veel loopclubjes aanwezig, dus ik zorg dat ik in de drukte verdwijn. Ik wil niet op Roel wachten want die zit net in zijn afspraak, dus loop ik ‘even’ naar de metro. Wat een roteind zeg!! Nog even ruim 2km wandelen dus. Onderweg pikt Roel mij op. Thuis even douchen en lunchen en dan gaan we op de fiets naar het dorp en daar vandaan door naar het winkelcentrum voor de boodschappen en deel 2 van het verjaardagscadeau. Volgens mij heb ik deze week wel genoeg kilometers gemaakt. Ik ben blij dat ik weer gelopen heb en dat de tijd ook nog acceptabel is. Deze keer heb ik mijn Euro verdiend. Op naar de 10km. Sportspullen zitten ook in mijn tas die morgen mee gaat naar Burgh Haamstede. De golftas gaat ook mee, er gaat hoe dan ook gesport worden. Maar niet morgen, vandaar dat mijn blog nu klaar is.

P.S. mijn gevonden kilo van gisteren was vanochtend ineens verdwenen. Beter voor mijn humeur ook.

Lekker suf bezig weer

De was is gedaan en de tent weer opgeborgen. Dit is mijn laatste werkweek en dan heb ik 3 weken vrij. Daar kijk ik behoorlijk naar uit. Woensdagochtend pak ik mijn loopspullen vast. Ik heb besloten om na mijn werk te gaan rennen. Mijn lijf voelt goed en ik heb er zin in. Dan doe ik rond een uur of 11 iets stoms. Door de pollen in de lucht jeukt mijn neus. Krabben helpt niet, dus ik wrijf langs mijn neus. Tegelijkertijd wil ik gaan zitten. Waarschijnlijk verlies ik daarbij mijn evenwicht waardoor mijn hand wegschiet. Zo met een nagel in mijn rechteroog! Ik kan veel hebben qua pijn, maar dit levert wel wat tranen op. Ik krijg mijn oog ook niet meer open en word misselijk van de pijn. Even liggen dan maar. Na een minuut of 10 tover ik mijzelf om tot piraat en ga weer aan het werk.

Lastig met 1 oog. Na de lunch voel ik me iets beter, maar inmiddels heb ik wel flinke hoofdpijn. Om 3 uur is het echt niet te harden en bel ik de assistente van de huisarts. Ik moet gelijk komen. Balen, ik hoopte dat ze zou zeggen dat het wel weg zou trekken. Er zit een kleine beschadiging op mijn hoornvlies. Ik krijg een zalfje ter voorkoming van ontstekingen mee en over 48 uur moet het wel goed zijn. Zo niet, dan moet ik terugkomen. Thuis neem ik een paracetamolletje en ga liggen. Ik zie bijna niets, dus hardlopen is geen goed plan. Jammer, ik heb net zo´n lekkere mix van DJ KES gedownload. Dat is een nieuw initiatief van Loopmaatjes. Elke maand kan je stemmen op 5 nummers uit 16 door hen gekozen nummers. Van de top 5 maakt DJ KES een mix. Die is dan gratis voor iedereen te downloaden, wel even de Facebookpagina van loopmaatjesmix liken natuurlijk. Ik kijk nu al uit naar mix nummer 2!

Donderdag is het zicht nog wazig, maar beter. Focussen is nog erg vermoeiend. Mijn belangrijkste afspraak van die dag is afgezegd ivm ziekte (shit happens). Aan het begin van de middag helpen de paracetamollen ook niet meer en ga ik naar huis. Onderweg val ik in de metro al in slaap en als ik thuis kom ga ik ook direct door naar bed. Het is prachtig weer, maar ik heb het koud en mijn hoofd spat uit elkaar.

Vrijdagochtend, geen wekker. En om 7 uur klaar wakker! Tevreden over wat ik alweer kan zien, besluit ik dat ik de huisarts niet meer hoef te bellen. Ik wil heel graag naar de Asics Outletstore in Roermond. We besluiten dat vandaag te gaan doen. Het is toch niet zulk mooi weer. Als we daar aankomen is het 24 graden en super zonnig. Onderweg heb ik lekker zitten slapen zodat mijn oog rust heeft gehad. Ik moet er wel nog even zalf in doen. Het jeukt een beetje onder mijn oog. Ik kijk in de spiegel en tot mijn schrik zie ik een rare bult onder mijn oog. Net of er vocht in zit. Dat heb ik ook op mijn bovenste ooglid, maar dat is sinds woensdag niet erger geworden. Dit is echt binnen een paar uur op komen zetten! Wat nu weer??? Waarom reageert mijn lichaam zo maf en waarop reageert het in hemelsnaam? Het heeft nu geen zin om de huisarts te bellen. Ik ben 200km van huis. De rest van de dag wrijf ik met een tissue het vocht er uit (denk ik). Het wordt in elk geval minder erg. Even in de gaten houden dit weekend.

Zaterdag heb ik met Jacqueline afgesproken. Het is weer harstijd. Daarna gaan we gezellig naar de film en een hapje eten bij de Indiër. Ik kies voor spinazie met kipfilet in curry, dat lijkt mij het minst schadelijk voor mijn Sonja Bakker week.

 

Met mijn oog gaat het steeds beter. Morgen is het Drakenbootfestival bij de Kralingseplas. Leuk, kan ik een rondje plas doen en dan bootjes kijken. Door een ´aanrijding met een persoon´ rijdt mijn trein niet en moet ik met de o zo langzame sprinter naar huis. Na het harsen is de huid van mijn oksels altijd rood en opgezet. Daar hebben zowel Jacqueline als ik een speciaal crèmepje voor. Met 2 keer smeren is de brand er altijd uit. Onderweg naar huis voelt het toch anders dan anders. Thuis nog even smeren, maar ik kan mijn armen niet meer naar beneden doen.
Zondagochtend. Als een soort volksdanseres loop ik met mijn handen in mijn zij door het huis. Roel meent dat ik wel kan motorrijden zo omdat je dan ook de oksels vrij hebt zeg maar. Hij lijkt te vergeten dat ik, ook al lijkt het na gister niet zo, zuinig ben op mijn huid en niet in een hemdje op de motor ga zitten. Brandwondenspray geeft verkoeling en de klodder vaseline na het douchen zorgt dat mijn huid minder trekt. Mijn loopshirt aantrekken en extra zweten lijkt mij geen goed idee. We gaan wel naar de Kralingseplas, lekker bootjes kijken.
Goed dat ik niet daar ben gaan rennen, het was erg druk en de hardlopers die er waren hadden een soort hindernisbaan.





Gelukkig is mijn vakantie begonnen en kan ik elke dag lopen, in theorie dan hè? Het wordt komende week in elk geval mooi weer. Ik baal wel dat ik deze week dus niet heb gelopen. Aan zin geen gebrek, maar als ik stomme dingen doe en mijn lichaam ineens anders dan anders reageert……..

 

 

Sportspullen mee op reis

Omdat we hebben besloten komend weekend de nieuwe tent echt te gaan testen, ben ik maandag en dinsdag na mijn werk voornamelijk bezig met het bij elkaar zoeken van de kampeerspullen. Donderdag heb ik vrij genomen en omdat ik op vrijdag toch al nooit werk is het een lekker lang weekend. De weermannen en weervrouwen roepen steeds dat het mooi weer gaat worden. Daar vertrouwen we dan maar op. We hebben besloten de Zeeuwse kust op te gaan zoeken. Wat we nooit doen…..we willen van te voren boeken. Dat valt niet mee. Iedereen weet dat het mooi weer wordt en gaat er nog even snel op uit. Gelukkig weet Roel nog een camping te vinden waar plek is.

Woensdag werk ik thuis en pak ik de laatste spullen in. De woonkamer lijkt wel een uitdragerij! Wat een zooi nemen we toch mee voor die paar nachten. Tussen de middag ga ik nog even een rondje rennen. Kort rondje hoor  2,5km maar. Wel aan 1 stuk. Het is gek, vroeger ging ik tijdens de lunch op het werk sporten. Daar was een sportzaal waar o.a. yoga werd gegeven. Dan was ik toch wel 1,5 uur van mijn plek en dat vond ik heel gewoon. Die uren haalde ik wel weer in aan het einde van de dag. Nu werk ik thuis en ga ik heel even een kort rondje lopen omdat het als spijbelen voelt. Dat blijf ik vreemd vinden. Volgende keer maar weer na het werk rennen.  Maar goed, ik ben geweest. Puffer geprobeerd en het ging goed. Ook fijn.

Voor het weekendje Zeeland pak ik ook mijn sportkleding in. Zal ik ze ook gaan gebruiken is de vraag? Ik ken mezelf een beetje hè? We vertrekken donderdag in de regen naar De Schotsman. Het regent ook als we aankomen en best hard. Eerst maar even lunchen dan. Als het droog is zoeken we onze plek op en beginnen te bouwen. Er zijn 10 plekken op het veld en er zijn er al 5 bezet. De tent staat snel en is ook snel ingericht. We hebben een zee van ruimte! ’s Avonds eten we in het campingrestaurant en lopen dan een rondje om de camping. Dat is een flinke ronde.

De volgende ochtend is het al vroeg heel zonnig en warm. Te warm om te rennen en ik wil gewoon ook ff lekker van mijn weekend weg genieten. Op de camping gaat iedereen overal met de fiets naartoe, naar de douche, naar de receptie, naar het water. Het zijn ook best afstanden, halve kilometer alleen al naar de wc, dus mijn kilometers maak ik wel. Eerst op mijn gemak ontbijten  en een beetje in de zon zitten. Het is Sail in Vlissingen. Daar gaan we even heen. Heel gezellig. Als we terugkomen staat het veld vol! Het is dat we een buuf met 6 jongere kinderen naast ons hebben anders waren wij de jongste geweest!


In de nacht van vrijdag op zaterdag regent het flink. Goede test voor de tent. Het is in de ochtend dan ook heerlijk koel en ik ben al vroeg wakker. Na mijn wandeling naar het sanitairblok besluit ik dat het prima loopweer is. Ik heb de dag ervoor goed gekeken waar ik naartoe kan lopen zonder te verdwalen. Nou kan ik heel goed verdwalen, dus telefoon mee. En niet alleen voor Endomondo. Het slapen op een luchtbed en zitten op campingstoeltjes is niet optimaal voor mijn benen. Onderweg krijg ik ook behoorlijk last van mijn linker been, maar daar loop ik vaak wel doorheen. Nu helaas niet. Ik doe gewoon rustig aan. Tenslotte heb ik ‘vakantie’. Er loopt een fietsweg langs de camping, auto’s moeten daar rustig rijden. Als altijd loop ik tegen het verkeer in zodat ik ze kan zien aankomen. Elke automobilist stuurt naar de andere weghelft als ze mij aan zien komen. Wat een zaligheid! Op de terugweg begint het te spatten. Na mijn ontbijt ga ik lekker douchen. Het spat nog steeds, koel ik onderweg vast een beetje af. Ik zit net schoon en fris in de tent als het keihard gaat regenen! De rest van de dag is het meer nat dan droog. Net op tijd wezen rennen dus, maar niet zo leuk om in te kamperen.

Zondag begint met prachtig mooi weer. We pakken vast zoveel mogelijk in en gaan na het ontbijt lekker aan het water in de zon zitten. Er zijn veel surfers op het water want het waait flink. Na een paar uur is de tent droog en klaar om afgebroken te worden. In no time hebben we hem opgevouwen en ingepakt. Het was een heerlijk weekend, met als fijne afsluiter……mijn eigen douche!

En lekker 2x gelopen deze week! Nog 4 weken tot de volgende run.

De benauwdheid de baas?

Vorige week geen blog. Waarom niet? Geen loopverhalen ivm gebrek aan motivatie om van de bank te komen. En totaal geen zin om te schrijven. Kan gebeuren hè?

Hoezo niet lopen? Je moet trainen!!!! Over een paar weken is de Vredesloop, denk je nou echt dat je dat wel ff doet?
Uhm nee, maar ik kon mijzelf er gewoon niet toe zetten. Te warm, geen lucht, druk gehad maar vooral…….ik durf niet. Schaam me dood. De laatste tijd heb ik zoveel gegeten dat al mijn sportkleren te strak zitten. Stretch heeft ook een grens.

Vreselijk vind ik het. Ja, ik weet dat ik moet bewegen om het kwijt te raken, maar echt niet dat ik als rollade de deur uit ga. Af en toe pak ik de fiets en ik wandel nog steeds elke dag in mijn lunchpauze. Het is niet afdoende.

Mijn lijf werkt enorm tegen door overal pijntjes door te laten komen. Al een paar dagen liggen mijn loopkleren klaar. Op vrijdagochtend ben ik vroeg wakker en ik voel me goed. Dus trek ik eindelijk die kleren aan (er ligt bijna stof op) en ga ik een stukje rennen.  Er staat een interval op het program, via de huisarts om wat af te geven. Ik loop net geen 5km en ben blij dat ik het heb gedaan. Eindelijk! Wel heb ik het Spaans benauwd. Daarvoor heb ik ’s middags een afspraak bij de huisarts. Zij hoort een licht astmatisch geluidje in mijn longen en omdat het nu zo warm is buiten heb ik meer last dan anders. Ik krijg een puffer voorgeschreven. Alleen gebruiken als ik het benauwd heb en een half uur voor ik met dit weer ga lopen. Gelijk geprobeerd en verdomd zeg! Ik merk het verschil als ik op de fiets naar het dorp ga. Normaal ben ik dan echt buiten adem, en nu gaat het goed.
Zondag staat er weer een run in de planning, dat moet een PR worden! Ik heb er weer zin in. Maar eerst vanavond naar Restaurant voor een maand. Wat een top concept is dat zeg. Na een week streng Sonja Bakkeren mogen we vanavond alles eten. En het is zalig. Wijntje, door John Williams en Ben Saunders uitgekozen, erbij en mijn avond is gewoon perfect.

Met Ramon Beuk

 

Zaterdag hebben we een rustdag in de agenda staan. Zo nu en dan plan ik die in. Niets moet, alles mag. Er worden alleen geen afspraken gemaakt met andere mensen. We zijn vroeg wakker en besluiten naar Vervat in Rotterdam te gaan. Al maanden zijn we bezig om een nieuwe tent uit te zoeken. Kopen we hem wel of toch niet? Hoe vaak gaan we nog kamperen? De knoop is doorgehakt en we hebben hem gekocht. We besluiten ook maar gelijk te kijken of hij compleet is en hoe snel we hem kunnen opzetten en afbreken. Op een stuk gras even buiten het dorp gaan we aan de slag. Het waait flink en zo’n hoge tent opzetten is wel even wat anders dan een tentje van 1.40 hoog. Je moet echt omlopen om tegen elkaar te praten. Al waait hij in het begin steeds plat en kunnen we elkaar zien, tot we de scheerlijnen er aan hebben. Hij is compleet. Foto’s zijn gemaakt en geen ruzie gehad (hebben we nooit met het neerzetten van welke tent dan ook). Dus pakken we de hele boel weer in. Tot onze verbazing gaat dat super snel. Eerlijk is eerlijk, de binnentent zit er nog in en hij zou iets strakker in de tas kunnen. Maar we zijn echt niet ontevreden over hoe de test ging. De hele dag loop ik al te niezen en te snotteren. Ik voel me niet ziek en denk dat het hooikoorts is, terwijl dat normaal ook anders voelt. Thuis krijg ik een rare pijn in mijn linker been, per uur wordt het erger en uiteindelijk kan ik er amper op lopen. Wat is dit nu weer????  

Vanochtend was de pijn gelukkig minder. Helaas zat mijn hoofd nog vol snot en had ik een dikke keel. Met een wattenhoofd rennen is niet wat ik wil. Mijn lichtpunt van de dag is dat de weegschaal 1,4 kilo minder aangeeft dan vorige week! Nog 6,5 te gaan.
Er is nog genoeg te doen in huis. Dus stort ik mij daar maar op. Wassen, strijken, opruimen en tussendoor doe ik powernaps. En zo is het weekend weer om. Morgen weer werken.  Nog 2 weken en dan ben ik lekker 3 weken vrij! Heerlijk, ik kijk er naar uit. Lekker rommelen in en om huis.

Niet gerend, wel bewogen

Ook deze week belooft het heel mooi en vooral heel warm te worden. De eerste drie dagen van mijn werkweek zijn vol en druk. Op dinsdagavond gaat  de migratie dan toch eindelijk door. Om woensdag probleemloos(?) te kunnen werken is het nodig dat je op kantoor inlogt en aan een netwerkkabel zit. Het is dan ook erg druk en uiteraard gaat het niet in een keer goed. Maar alle collega’s hebben problemen en gedeelde smart is halve smart, dat maakt het dan wel weer leuk. Ik ben laat thuis en doodmoe. Het is ook best warm. De bank en ventilator zijn mijn beste vrienden.

Op donderdag hebben we allemaal last van naweeën van de migratie, maar komt de boel weer aardig op gang. ’s Avonds hebben Roel en ik afgesproken om op Scheveningen te gaan eten met familie. Met z’n zessen hebben we bij Binky Beer gegeten. Heel gezellig. Nog even een borreltje gedaan op het strand. Natuurlijk teveel gegeten en dus de hele nacht misselijk. Eigen schuld, dikke bult.

 

Vrijdag wordt het de warmste dag van het jaar tot nu toe.  Dat ik niet ga rennen staat vast. Niet alleen de warmte houdt mij tegen, maar vandaag gaan we ook Roel zijn moeder verhuizen naar een zorginstelling. Omdat ze zelf hiervan nog niet op de hoogte is hebben we niets kunnen voorbereiden. Alles moet dus op de dag zelf worden ingepakt en versleept. Had ik al gezegd dat vandaag de warmste dag van het jaar wordt???? Samen met Roel, mijn zwager, schoonzus en hun bijna 6 jarige “ik ben een eerste klasser” opzichtster werk ik me in het zweet om alles voor elkaar te krijgen. Het lukt, we zijn op tijd klaar en het is wachten op de reactie van mijn schoonmoeder.  Gelukkig verloopt het goed en ze accepteert het feit dat ze echt niet meer alleen thuis kan wonen. Al met al is het een vermoeiende dag geweest, zowel fysiek als emotioneel. Als we ’s avonds eindelijk thuis op de bank zitten kunnen we ook alle twee geen pap meer zeggen. We bestellen een pizza en storten langzaam in.

Na een slechte nacht heb ik zaterdag veel moeite met opstaan. Vandaag is mijn moeder jarig en we gaan uit eten (alweer ja). De planning is dat we rond 15:00 uur die kant op rijden. In de auto doe ik nog een tukkie, het is toch vijf kwartier rijden dus dat kan wel. Het eten bij Zorba Griek is lekker en weer teveel. Op de terugweg krijg ik al last van mijn buik. Gelukkig ben ik niet zo misselijk als donderdag.

Ik heb prima geslapen, maar word erg laat wakker en het is al prachtig weer. Er ligt nog veel was en in de tuin moet ook het nodige worden opgeruimd. Rommel zondag dus en niet rennen. Mijn been en buik doen zeer en ik voel me lamlendig. BOEHOEHOE wat ben IK zielig. Net als ik even lekker wil gaan zwelgen in zelfmedelijden omdat ik echt teveel heb gedaan de afgelopen dagen en mijn lijf dat niet trekt, zie ik een ambulance achteruit de straat in rijden. De buurvrouw wordt afgevoerd. Ze is ongeveer van mijn leeftijd en ernstig ziek. Ik hoop maar dat het meevalt voor zover dat kan. De sirenes blijven uit. Dat vind ik dan positief in dit verhaal. Mijn beiden voeten staan weer op de grond. Wees blij met wat je hebt en wat je kan. Ik ga maar even douchen en een stuk fietsen denk ik.
We nemen de koeltas met drinken en hartigheid mee en stappen op. Ik fiets braaf achter Roel aan want ik weet nergens de weg. We rijden naar de Bernisse, ik dacht altijd dat dat echt HEEEEEEEL ver weg was. Valt best mee. Via een omweg zijn we er naar toe gereden. Daar lekker even aan het water gaan zitten en wat gedronken, toen weer opgestapt en naar huis gereden.  Van naturen ben ik geen fietser. En na vanmiddag weet ik zeker dat het nooit mijn hobby zal worden. We hebben 20km gefietst, gewoon rustig aan. Nu verga ik echt van de spierpijn! Dat wordt nog lachen morgen.