Lekker suf bezig weer

De was is gedaan en de tent weer opgeborgen. Dit is mijn laatste werkweek en dan heb ik 3 weken vrij. Daar kijk ik behoorlijk naar uit. Woensdagochtend pak ik mijn loopspullen vast. Ik heb besloten om na mijn werk te gaan rennen. Mijn lijf voelt goed en ik heb er zin in. Dan doe ik rond een uur of 11 iets stoms. Door de pollen in de lucht jeukt mijn neus. Krabben helpt niet, dus ik wrijf langs mijn neus. Tegelijkertijd wil ik gaan zitten. Waarschijnlijk verlies ik daarbij mijn evenwicht waardoor mijn hand wegschiet. Zo met een nagel in mijn rechteroog! Ik kan veel hebben qua pijn, maar dit levert wel wat tranen op. Ik krijg mijn oog ook niet meer open en word misselijk van de pijn. Even liggen dan maar. Na een minuut of 10 tover ik mijzelf om tot piraat en ga weer aan het werk.

Lastig met 1 oog. Na de lunch voel ik me iets beter, maar inmiddels heb ik wel flinke hoofdpijn. Om 3 uur is het echt niet te harden en bel ik de assistente van de huisarts. Ik moet gelijk komen. Balen, ik hoopte dat ze zou zeggen dat het wel weg zou trekken. Er zit een kleine beschadiging op mijn hoornvlies. Ik krijg een zalfje ter voorkoming van ontstekingen mee en over 48 uur moet het wel goed zijn. Zo niet, dan moet ik terugkomen. Thuis neem ik een paracetamolletje en ga liggen. Ik zie bijna niets, dus hardlopen is geen goed plan. Jammer, ik heb net zo´n lekkere mix van DJ KES gedownload. Dat is een nieuw initiatief van Loopmaatjes. Elke maand kan je stemmen op 5 nummers uit 16 door hen gekozen nummers. Van de top 5 maakt DJ KES een mix. Die is dan gratis voor iedereen te downloaden, wel even de Facebookpagina van loopmaatjesmix liken natuurlijk. Ik kijk nu al uit naar mix nummer 2!

Donderdag is het zicht nog wazig, maar beter. Focussen is nog erg vermoeiend. Mijn belangrijkste afspraak van die dag is afgezegd ivm ziekte (shit happens). Aan het begin van de middag helpen de paracetamollen ook niet meer en ga ik naar huis. Onderweg val ik in de metro al in slaap en als ik thuis kom ga ik ook direct door naar bed. Het is prachtig weer, maar ik heb het koud en mijn hoofd spat uit elkaar.

Vrijdagochtend, geen wekker. En om 7 uur klaar wakker! Tevreden over wat ik alweer kan zien, besluit ik dat ik de huisarts niet meer hoef te bellen. Ik wil heel graag naar de Asics Outletstore in Roermond. We besluiten dat vandaag te gaan doen. Het is toch niet zulk mooi weer. Als we daar aankomen is het 24 graden en super zonnig. Onderweg heb ik lekker zitten slapen zodat mijn oog rust heeft gehad. Ik moet er wel nog even zalf in doen. Het jeukt een beetje onder mijn oog. Ik kijk in de spiegel en tot mijn schrik zie ik een rare bult onder mijn oog. Net of er vocht in zit. Dat heb ik ook op mijn bovenste ooglid, maar dat is sinds woensdag niet erger geworden. Dit is echt binnen een paar uur op komen zetten! Wat nu weer??? Waarom reageert mijn lichaam zo maf en waarop reageert het in hemelsnaam? Het heeft nu geen zin om de huisarts te bellen. Ik ben 200km van huis. De rest van de dag wrijf ik met een tissue het vocht er uit (denk ik). Het wordt in elk geval minder erg. Even in de gaten houden dit weekend.

Zaterdag heb ik met Jacqueline afgesproken. Het is weer harstijd. Daarna gaan we gezellig naar de film en een hapje eten bij de Indiër. Ik kies voor spinazie met kipfilet in curry, dat lijkt mij het minst schadelijk voor mijn Sonja Bakker week.

 

Met mijn oog gaat het steeds beter. Morgen is het Drakenbootfestival bij de Kralingseplas. Leuk, kan ik een rondje plas doen en dan bootjes kijken. Door een ´aanrijding met een persoon´ rijdt mijn trein niet en moet ik met de o zo langzame sprinter naar huis. Na het harsen is de huid van mijn oksels altijd rood en opgezet. Daar hebben zowel Jacqueline als ik een speciaal crèmepje voor. Met 2 keer smeren is de brand er altijd uit. Onderweg naar huis voelt het toch anders dan anders. Thuis nog even smeren, maar ik kan mijn armen niet meer naar beneden doen.
Zondagochtend. Als een soort volksdanseres loop ik met mijn handen in mijn zij door het huis. Roel meent dat ik wel kan motorrijden zo omdat je dan ook de oksels vrij hebt zeg maar. Hij lijkt te vergeten dat ik, ook al lijkt het na gister niet zo, zuinig ben op mijn huid en niet in een hemdje op de motor ga zitten. Brandwondenspray geeft verkoeling en de klodder vaseline na het douchen zorgt dat mijn huid minder trekt. Mijn loopshirt aantrekken en extra zweten lijkt mij geen goed idee. We gaan wel naar de Kralingseplas, lekker bootjes kijken.
Goed dat ik niet daar ben gaan rennen, het was erg druk en de hardlopers die er waren hadden een soort hindernisbaan.





Gelukkig is mijn vakantie begonnen en kan ik elke dag lopen, in theorie dan hè? Het wordt komende week in elk geval mooi weer. Ik baal wel dat ik deze week dus niet heb gelopen. Aan zin geen gebrek, maar als ik stomme dingen doe en mijn lichaam ineens anders dan anders reageert……..

 

 

Sportspullen mee op reis

Omdat we hebben besloten komend weekend de nieuwe tent echt te gaan testen, ben ik maandag en dinsdag na mijn werk voornamelijk bezig met het bij elkaar zoeken van de kampeerspullen. Donderdag heb ik vrij genomen en omdat ik op vrijdag toch al nooit werk is het een lekker lang weekend. De weermannen en weervrouwen roepen steeds dat het mooi weer gaat worden. Daar vertrouwen we dan maar op. We hebben besloten de Zeeuwse kust op te gaan zoeken. Wat we nooit doen…..we willen van te voren boeken. Dat valt niet mee. Iedereen weet dat het mooi weer wordt en gaat er nog even snel op uit. Gelukkig weet Roel nog een camping te vinden waar plek is.

Woensdag werk ik thuis en pak ik de laatste spullen in. De woonkamer lijkt wel een uitdragerij! Wat een zooi nemen we toch mee voor die paar nachten. Tussen de middag ga ik nog even een rondje rennen. Kort rondje hoor  2,5km maar. Wel aan 1 stuk. Het is gek, vroeger ging ik tijdens de lunch op het werk sporten. Daar was een sportzaal waar o.a. yoga werd gegeven. Dan was ik toch wel 1,5 uur van mijn plek en dat vond ik heel gewoon. Die uren haalde ik wel weer in aan het einde van de dag. Nu werk ik thuis en ga ik heel even een kort rondje lopen omdat het als spijbelen voelt. Dat blijf ik vreemd vinden. Volgende keer maar weer na het werk rennen.  Maar goed, ik ben geweest. Puffer geprobeerd en het ging goed. Ook fijn.

Voor het weekendje Zeeland pak ik ook mijn sportkleding in. Zal ik ze ook gaan gebruiken is de vraag? Ik ken mezelf een beetje hè? We vertrekken donderdag in de regen naar De Schotsman. Het regent ook als we aankomen en best hard. Eerst maar even lunchen dan. Als het droog is zoeken we onze plek op en beginnen te bouwen. Er zijn 10 plekken op het veld en er zijn er al 5 bezet. De tent staat snel en is ook snel ingericht. We hebben een zee van ruimte! ’s Avonds eten we in het campingrestaurant en lopen dan een rondje om de camping. Dat is een flinke ronde.

De volgende ochtend is het al vroeg heel zonnig en warm. Te warm om te rennen en ik wil gewoon ook ff lekker van mijn weekend weg genieten. Op de camping gaat iedereen overal met de fiets naartoe, naar de douche, naar de receptie, naar het water. Het zijn ook best afstanden, halve kilometer alleen al naar de wc, dus mijn kilometers maak ik wel. Eerst op mijn gemak ontbijten  en een beetje in de zon zitten. Het is Sail in Vlissingen. Daar gaan we even heen. Heel gezellig. Als we terugkomen staat het veld vol! Het is dat we een buuf met 6 jongere kinderen naast ons hebben anders waren wij de jongste geweest!


In de nacht van vrijdag op zaterdag regent het flink. Goede test voor de tent. Het is in de ochtend dan ook heerlijk koel en ik ben al vroeg wakker. Na mijn wandeling naar het sanitairblok besluit ik dat het prima loopweer is. Ik heb de dag ervoor goed gekeken waar ik naartoe kan lopen zonder te verdwalen. Nou kan ik heel goed verdwalen, dus telefoon mee. En niet alleen voor Endomondo. Het slapen op een luchtbed en zitten op campingstoeltjes is niet optimaal voor mijn benen. Onderweg krijg ik ook behoorlijk last van mijn linker been, maar daar loop ik vaak wel doorheen. Nu helaas niet. Ik doe gewoon rustig aan. Tenslotte heb ik ‘vakantie’. Er loopt een fietsweg langs de camping, auto’s moeten daar rustig rijden. Als altijd loop ik tegen het verkeer in zodat ik ze kan zien aankomen. Elke automobilist stuurt naar de andere weghelft als ze mij aan zien komen. Wat een zaligheid! Op de terugweg begint het te spatten. Na mijn ontbijt ga ik lekker douchen. Het spat nog steeds, koel ik onderweg vast een beetje af. Ik zit net schoon en fris in de tent als het keihard gaat regenen! De rest van de dag is het meer nat dan droog. Net op tijd wezen rennen dus, maar niet zo leuk om in te kamperen.

Zondag begint met prachtig mooi weer. We pakken vast zoveel mogelijk in en gaan na het ontbijt lekker aan het water in de zon zitten. Er zijn veel surfers op het water want het waait flink. Na een paar uur is de tent droog en klaar om afgebroken te worden. In no time hebben we hem opgevouwen en ingepakt. Het was een heerlijk weekend, met als fijne afsluiter……mijn eigen douche!

En lekker 2x gelopen deze week! Nog 4 weken tot de volgende run.

De benauwdheid de baas?

Vorige week geen blog. Waarom niet? Geen loopverhalen ivm gebrek aan motivatie om van de bank te komen. En totaal geen zin om te schrijven. Kan gebeuren hè?

Hoezo niet lopen? Je moet trainen!!!! Over een paar weken is de Vredesloop, denk je nou echt dat je dat wel ff doet?
Uhm nee, maar ik kon mijzelf er gewoon niet toe zetten. Te warm, geen lucht, druk gehad maar vooral…….ik durf niet. Schaam me dood. De laatste tijd heb ik zoveel gegeten dat al mijn sportkleren te strak zitten. Stretch heeft ook een grens.

Vreselijk vind ik het. Ja, ik weet dat ik moet bewegen om het kwijt te raken, maar echt niet dat ik als rollade de deur uit ga. Af en toe pak ik de fiets en ik wandel nog steeds elke dag in mijn lunchpauze. Het is niet afdoende.

Mijn lijf werkt enorm tegen door overal pijntjes door te laten komen. Al een paar dagen liggen mijn loopkleren klaar. Op vrijdagochtend ben ik vroeg wakker en ik voel me goed. Dus trek ik eindelijk die kleren aan (er ligt bijna stof op) en ga ik een stukje rennen.  Er staat een interval op het program, via de huisarts om wat af te geven. Ik loop net geen 5km en ben blij dat ik het heb gedaan. Eindelijk! Wel heb ik het Spaans benauwd. Daarvoor heb ik ’s middags een afspraak bij de huisarts. Zij hoort een licht astmatisch geluidje in mijn longen en omdat het nu zo warm is buiten heb ik meer last dan anders. Ik krijg een puffer voorgeschreven. Alleen gebruiken als ik het benauwd heb en een half uur voor ik met dit weer ga lopen. Gelijk geprobeerd en verdomd zeg! Ik merk het verschil als ik op de fiets naar het dorp ga. Normaal ben ik dan echt buiten adem, en nu gaat het goed.
Zondag staat er weer een run in de planning, dat moet een PR worden! Ik heb er weer zin in. Maar eerst vanavond naar Restaurant voor een maand. Wat een top concept is dat zeg. Na een week streng Sonja Bakkeren mogen we vanavond alles eten. En het is zalig. Wijntje, door John Williams en Ben Saunders uitgekozen, erbij en mijn avond is gewoon perfect.

Met Ramon Beuk

 

Zaterdag hebben we een rustdag in de agenda staan. Zo nu en dan plan ik die in. Niets moet, alles mag. Er worden alleen geen afspraken gemaakt met andere mensen. We zijn vroeg wakker en besluiten naar Vervat in Rotterdam te gaan. Al maanden zijn we bezig om een nieuwe tent uit te zoeken. Kopen we hem wel of toch niet? Hoe vaak gaan we nog kamperen? De knoop is doorgehakt en we hebben hem gekocht. We besluiten ook maar gelijk te kijken of hij compleet is en hoe snel we hem kunnen opzetten en afbreken. Op een stuk gras even buiten het dorp gaan we aan de slag. Het waait flink en zo’n hoge tent opzetten is wel even wat anders dan een tentje van 1.40 hoog. Je moet echt omlopen om tegen elkaar te praten. Al waait hij in het begin steeds plat en kunnen we elkaar zien, tot we de scheerlijnen er aan hebben. Hij is compleet. Foto’s zijn gemaakt en geen ruzie gehad (hebben we nooit met het neerzetten van welke tent dan ook). Dus pakken we de hele boel weer in. Tot onze verbazing gaat dat super snel. Eerlijk is eerlijk, de binnentent zit er nog in en hij zou iets strakker in de tas kunnen. Maar we zijn echt niet ontevreden over hoe de test ging. De hele dag loop ik al te niezen en te snotteren. Ik voel me niet ziek en denk dat het hooikoorts is, terwijl dat normaal ook anders voelt. Thuis krijg ik een rare pijn in mijn linker been, per uur wordt het erger en uiteindelijk kan ik er amper op lopen. Wat is dit nu weer????  

Vanochtend was de pijn gelukkig minder. Helaas zat mijn hoofd nog vol snot en had ik een dikke keel. Met een wattenhoofd rennen is niet wat ik wil. Mijn lichtpunt van de dag is dat de weegschaal 1,4 kilo minder aangeeft dan vorige week! Nog 6,5 te gaan.
Er is nog genoeg te doen in huis. Dus stort ik mij daar maar op. Wassen, strijken, opruimen en tussendoor doe ik powernaps. En zo is het weekend weer om. Morgen weer werken.  Nog 2 weken en dan ben ik lekker 3 weken vrij! Heerlijk, ik kijk er naar uit. Lekker rommelen in en om huis.

Niet gerend, wel bewogen

Ook deze week belooft het heel mooi en vooral heel warm te worden. De eerste drie dagen van mijn werkweek zijn vol en druk. Op dinsdagavond gaat  de migratie dan toch eindelijk door. Om woensdag probleemloos(?) te kunnen werken is het nodig dat je op kantoor inlogt en aan een netwerkkabel zit. Het is dan ook erg druk en uiteraard gaat het niet in een keer goed. Maar alle collega’s hebben problemen en gedeelde smart is halve smart, dat maakt het dan wel weer leuk. Ik ben laat thuis en doodmoe. Het is ook best warm. De bank en ventilator zijn mijn beste vrienden.

Op donderdag hebben we allemaal last van naweeën van de migratie, maar komt de boel weer aardig op gang. ’s Avonds hebben Roel en ik afgesproken om op Scheveningen te gaan eten met familie. Met z’n zessen hebben we bij Binky Beer gegeten. Heel gezellig. Nog even een borreltje gedaan op het strand. Natuurlijk teveel gegeten en dus de hele nacht misselijk. Eigen schuld, dikke bult.

 

Vrijdag wordt het de warmste dag van het jaar tot nu toe.  Dat ik niet ga rennen staat vast. Niet alleen de warmte houdt mij tegen, maar vandaag gaan we ook Roel zijn moeder verhuizen naar een zorginstelling. Omdat ze zelf hiervan nog niet op de hoogte is hebben we niets kunnen voorbereiden. Alles moet dus op de dag zelf worden ingepakt en versleept. Had ik al gezegd dat vandaag de warmste dag van het jaar wordt???? Samen met Roel, mijn zwager, schoonzus en hun bijna 6 jarige “ik ben een eerste klasser” opzichtster werk ik me in het zweet om alles voor elkaar te krijgen. Het lukt, we zijn op tijd klaar en het is wachten op de reactie van mijn schoonmoeder.  Gelukkig verloopt het goed en ze accepteert het feit dat ze echt niet meer alleen thuis kan wonen. Al met al is het een vermoeiende dag geweest, zowel fysiek als emotioneel. Als we ’s avonds eindelijk thuis op de bank zitten kunnen we ook alle twee geen pap meer zeggen. We bestellen een pizza en storten langzaam in.

Na een slechte nacht heb ik zaterdag veel moeite met opstaan. Vandaag is mijn moeder jarig en we gaan uit eten (alweer ja). De planning is dat we rond 15:00 uur die kant op rijden. In de auto doe ik nog een tukkie, het is toch vijf kwartier rijden dus dat kan wel. Het eten bij Zorba Griek is lekker en weer teveel. Op de terugweg krijg ik al last van mijn buik. Gelukkig ben ik niet zo misselijk als donderdag.

Ik heb prima geslapen, maar word erg laat wakker en het is al prachtig weer. Er ligt nog veel was en in de tuin moet ook het nodige worden opgeruimd. Rommel zondag dus en niet rennen. Mijn been en buik doen zeer en ik voel me lamlendig. BOEHOEHOE wat ben IK zielig. Net als ik even lekker wil gaan zwelgen in zelfmedelijden omdat ik echt teveel heb gedaan de afgelopen dagen en mijn lijf dat niet trekt, zie ik een ambulance achteruit de straat in rijden. De buurvrouw wordt afgevoerd. Ze is ongeveer van mijn leeftijd en ernstig ziek. Ik hoop maar dat het meevalt voor zover dat kan. De sirenes blijven uit. Dat vind ik dan positief in dit verhaal. Mijn beiden voeten staan weer op de grond. Wees blij met wat je hebt en wat je kan. Ik ga maar even douchen en een stuk fietsen denk ik.
We nemen de koeltas met drinken en hartigheid mee en stappen op. Ik fiets braaf achter Roel aan want ik weet nergens de weg. We rijden naar de Bernisse, ik dacht altijd dat dat echt HEEEEEEEL ver weg was. Valt best mee. Via een omweg zijn we er naar toe gereden. Daar lekker even aan het water gaan zitten en wat gedronken, toen weer opgestapt en naar huis gereden.  Van naturen ben ik geen fietser. En na vanmiddag weet ik zeker dat het nooit mijn hobby zal worden. We hebben 20km gefietst, gewoon rustig aan. Nu verga ik echt van de spierpijn! Dat wordt nog lachen morgen.

Ingeschreven voor het laatste doel van 2014

Wat een week zeg! Maandagmiddag een uitvaart, nooit leuk. Maandagavond, door gedoe met het OV, nog net op tijd terug voor een workshop `Slow Coffee` in het NNDE Café . Ik ben geen koffiedrinker, maar dit was erg leuk. Blijkbaar steekt het heel nauw hoe snel je water op de gemalen koffiebonen giet. De barista´s  doen het ons voor en als we het daarna zelf doen en niet de juiste tijd aanhouden, smaakt de koffie ineens heel anders. Weer wat geleerd!

 

 

 

Op dinsdag is het gewoon erg druk op mijn werk en hebben we als dagafsluiting een borrel. Vlak voor die borrel heb ik een gesprek met mijn manager. Ik ben redelijk bezorgd over mijn toekomst op de afdeling, binnen het bedrijf zelfs. En ik heb geen idee wat ik wil worden als ik groot ben. Na ons gesprek weet ik dat wel en dat doet me goed. Ik ga weer blijer naar mijn werk!

Woensdag loopdag. Er wordt beloofd dat het gaat regenen en onweren. Het gaat dus afkoelen denk ik dan. Mooi niet! Geen druppel en het is echt heel benauwd. Mijn lijf gaat weer door het lint en ik loop krom van de buikpijn. Als ik dat nou toch eens onder controle kon krijgen……

Het is de laatste donderdag van de maand en dus de dag dat ik van mijzelf een lekker broodje mag halen. Even denk ik er over om het niet te doen i.v.m. de buikpijn, maar ik neem toch geen zelf gesmeerde broodjes mee. Ze hebben een nieuwe kaart bij de broodjeszaak. Ook nu staan er onweerstaanbaar lekkere broodjes op! Ik kies voor 17 en geniet er met volle teugen van.  Vandaag is onze vriendin Trees ook jarig en zij heeft ons uitgenodigd voor een etentje. We zijn bij Hofstede Meerzigt geweest. Ontzettend mooi restaurant, leuk personeel en super lekker eten. In dat soort zaken kies ik altijd het menu van de chef. Ook hier weet de chef wat lekker eten is!  

 

Dan hoor ik ook iets waar ik al lang op zit te wachten…….de inschrijving van de Bruggenloop is eindelijk geopend! Ik zit er bij. 15km door de kou over 5 bruggen in Rotterdam. Ik lijk wel gek, maar ik wil het toch echt heel graag doen.

Vrijdagochtend moet ik vroeg bij de kapper zijn. Ik ga op de fiets, dan heb ik in elk geval wat beweging. Het lucht  is dreigend, maar het is nog steeds benauwd. Als mijn haar net is gedaan gaat het regenen! Nou ja, ik ben wel blij met de bui, dan kan ik vanmiddag nog voor het eten hardlopen. Snel even doorfietsen naar het dorp. Mijn moeder is bijna jarig en ik moet haar cadeau nog halen. Als ik naar huis wil gaat het echt heel erg hard regenen! Uiteraard heb ik geen jas mee. Ik haal zo’n suffe regenponcho van een Euro uit mijn tas en fiets naar huis. Halverwege is het natuurlijk droog en bloedheet in dat plastic ding! ’s Middags komt er een klant om haar nagels te laten doen, snel mijn kamer in orde brengen dus. Oh ja, ook nog een was doen. Het is alweer later dan ik denk. Geen tijd om nu nog even een rondje te rennen. Als de dame in kwestie weg is schijnt de zon alweer volop en is het in huis al niet meer te harden. Daarbij gaat het weer fout in mijn buik. Gek word ik er van. Zelfs na het eten een rondje fietsen gaat niet.  IK WIL RENNEN!!!!

Zaterdagochtend hoost het. De tuin staat blank. Het onweert ook. Nou ben ik niet bang voor onweer, maar ik ga toch liever niet over de dijk rennen met dit weer. Er komt een mailtje van mijn zwager en schoonzus, of het goed is als ze zondag komen lunchen? GEZELLIG! Even wat boodschappen doen dan. Want een boterham met pindakaas ga ik ze niet voor zetten.

Zondag ben ik al vroeg wakker. Voor de 4^e keer deze week heb ik weer een nachtmerrie gehad. Echt uitgeslapen ben ik dus niet. Het is ook benauwd in huis. Mijn benen voelen niet goed, maar ook niet als pap. Ik stap uit bed, douche met bijna koud water en schiet mijn loopkleren aan. Er staat een interval in mijn Endomondo. 2 minuten rennen en 2 minuten doorstappen. Het is super lekker weer om te lopen en ik loop gewoon zingend mijn snelle stukjes! Na 4x als een gek te hebben gerend gaat de vaart er bij de 5^e keer wel een beetje uit. J Ik heb bedacht vast een beetje het bruggen op lopen te gaan oefenen. Daarvoor ren ik steeds de dijk op en af. Telkens als ik omhoog moet, gaan mijn 2 minuten rennen in.  Ik ben gevloerd maar ben 5x naar boven gerend. Bij de pond zullen ze wel gedacht hebben dat ik gek ben want die hebben mij steeds bij dezelfde kruising boven zien komen. Geeft niet, ik heb het gedaan en ik ben blij met mezelf. Bijna thuis kom ik een dame uit de wijk tegen. Ik ken haar alleen van gezicht, als ze de hond uit gaat laten loopt ze langs ons huis en zegt altijd vriendelijk gedag. Ik dacht al dat zij ook een hardloopster is. Ze vraagt of het lekker was en ik zeg dat ik heb geoefend voor de Bruggenloop. Ze vindt 15km echt veel te ver, de 10km van de Ladiesrun vond ze ver zat. Ik eigenlijk ook, maar ja…..de bruggen lonken. Terwijl ik de tuin in stap roept ze nog: RESPECT en succes. Dat doet mij toch wel goed en stiekem voel ik me een beetje stoer.

Ik heb toch nog wat kilometers gemaakt deze week en daar ben ik blij om.
De knop is om, het gaat niet om de afstand maar om de training. Vandaag heb ik ‘slechts’ 5km gedaan, maar de manier waarop ik die kilometers heb afgelegd is redelijk zwaar.  Aan de grafiek te zien heb ik best stabiel gelopen.

Heb ik mij aan mijn schema gehouden?

Hoe is het afgelopen week gegaan? Qua trainen dan. Heb ik mij aan de afspraken in mijn agenda gehouden? Oftewel, heb ik woensdag 5km  gelopen en vrijdag en zondag 10km?

Het antwoord is….NEE. Niet echt verrassend toch? Wat zal ik zeggen? Dinsdag hoorde ik dat een oud-collega was overleden. Details ga ik het niet over hebben, maar te jong en nog midden in het leven. Onbegrijpelijk. Woensdag komt de stroom afscheidsberichtjes op Facebook op gang en dan komt het pas echt bij mij binnen. Ik word er echt enorm verdrietig van en weet even niet meer waarom ik eigenlijk nog elke dag naar mijn werk ga en mijn centjes opspaar. Krijg lekker allemaal de pest denk ik. Het liefst zou ik het pand uit lopen en alleen nog maar dingen doen die ik leuk vind. Helaas heb ik nog steeds geen kapitaal vergaard dus blijf ik maar op kantoor. Tussen de middag trakteer ik mijzelf op een heerlijk Italiaans room ijsje. Ik het kader van pluk de dag want je weet maar nooit, gaan we ’s avonds lekker sushi eten. Het is mij toch veel te warm om te rennen en ik zit echt niet lekker in mijn vel. Daarnaast is de buikpijn nog niet helemaal over en daar helpt sushi bij mij gek genoeg vaak heel goed tegen.

Donderdagochtend heb ik wat besprekingen op kantoor in Den Haag. Dan moet ik naar mijn jobcoach in Rotterdam.  De rest van de dag werk ik vanuit huis. Althans, dat is de bedoeling. Inloggen lukt voor geen meter. Gelukkig is de collega bij de helpdesk heel geduldig en na een kwartiertje werkt alles zoals het hoort. Met Roel heb ik afgesproken om ’s avonds een rondje te gaan fietsen. Om 20:00 uur is het nog steeds warm, maar we gaan wel en rijden toch een 15km langs ’t water en door een stuk nieuwbouw. Voor mij is dat echt een mega eind. Ik kan nou eenmaal niet zo goed fietsen.

Vrijdagochtend ben ik rond 8 uur wakker. Mijn loopkleren liggen klaar, zal ik snel gaan nu het nog niet warm is? Echt wakker ben ik nog niet. Een klein half uurtje later sta ik toch naast mijn bedje. Mijn benen voelen goed en ik trek mijn loopkleren aan. Het is wel vroeg, maar de zon is er ook al. Voor de zekerheid smeer ik mij in. Belt mee, onderweg beslis ik wel waar ik heen ga en hoe ver ik ga, maar mijn Endomondo stel ik in op een intervalloop van 13km. Tegen Roel zeg ik dat ik waarschijnlijk wel bij de veerpont rechtsaf zal slaan. Hij komt later op de fiets met extra water en drinken. Als ik lekker aan het lopen ben voel ik dat het echt veel warmer is dan ik dacht. De wind staat ongunstig als ik de route ga lopen die ik aan Roel heb doorgegeven. Op het laatste moment besluit ik toch links te gaan i.p.v. rechts. Hij volgt mij tenslotte toch via GPS, dus dat komt wel goed. Na 3km zie ik hem nog steeds niet. Ik stort in mijn 5^e km bijna in van de warmte en sta even stil om op mijn GSM te kijken. Daar zie ik dat Roel de andere kant op is gereden. Hmmmmm, das niet handig. Ik bel hem en we spreken af dat ik gewoon naar huis ga, dan zie ik hem daar wel. Hij haalt mij vlakbij huis is. Hij heeft bijna 7km gefietst en ik 5,5km gelopen. Guttegut wat zijn we lekker samen aan het bewegen geweest. Het zweet gutst van mij af, voldaan gevoel. Lekker! Snel boodschappen doen en dan naar Rotterdam. Het is dit weekend Because you care weekend en ik heb mij opgegeven als vrijwilliger bij Stichting Jarige Job. Van 14:00 tot 17:00 uur gaan we dozen voorzien van cadeautjes, slingers, ballonnen, slagroom, cake mix, traktaties etc. Dit is voor de kinderen van wie de ouders afhankelijk zijn van de voedselbank. Deze dozen maken dat ook die kinderen kunnen trakteren als ze jarig zijn en dat het huis leuk is versierd. Want “niet iedere verjaardag is een feestje” zeggen ze bij Jarige Job. En dat is triest. Ik ben 43 en ik vind het nog steeds leuk als er slingers hangen op mijn verjaardag!

We zijn met 16 man/vrouw in verschillende leeftijdscategorieën. Opgedeeld in 2 ploegen maken we per ploeg steeds 25 dozen klaar. Per ploeg krijgen we te horen of we voor jongens of meisjes aan het inpakken zijn en welke leeftijd zij hebben. Van te voren is bedacht dat we ongeveer 200 tot 250 dozen zullen maken. Het is tenslotte bloedheet. Binnen no time hebben beide teams de voor hen best werken logistiek gevonden. TOPSPORT dit! Maar wel teamsport. Uiteindelijk moeten we stoppen omdat er niet genoeg meer is om nog meer dozen te vullen. We hebben er dan ook wel al 300 gedaan!!!! Volgende week krijgen 300 jarige kinderen een super leuke verjaardag. Ik kan weer onder de douche! Maar ook nu overheerst het voldane gevoel.

Met moeite en spierpijn stap ik zaterdag uit mijn bed. Niet door het trainen, maar van een paar 100 keer op mijn hurken gaan zitten om de verjaardag dozen te vullen en op te stapelen.
Vandaag wordt een luie dag, dus het geeft niet. Als ik zo naar het weer kijk had ik beter vanochtend kunnen gaan lopen i.p.v. gisteren. Ik heb beloofd een tonijnpastasalade te maken voor de BBQ van vandaag. Dus daar begin ik maar aan. De grote garnalen liggen al sinds gisteravond in een marinade te zwemmen. De BBQ is enorm gezellig. Altijd leuk om weer even bij elkaar te zijn en bij te praten. Er is veel te veel eten, maar ach…. We hebben de hele avond om het op te krijgen. 

 

Zondagochtend ben ik al voor 8 uur wakker, maar ik heb geen zin om op te staan. Het lijkt of de anderen ook nog niet wakker zijn. Apart, ik had verwacht dat de 2 kinderen toch wel al op zouden zijn. Aangezien ze in de kamer naast ons slapen had ik ze dan moeten horen. Nou, ze zijn gewoon super stil geweest! Als ik beneden kom is iedereen al in de tuin en klaar voor het ontbijt. Na zoveel eten zou ik eigenlijk 30km moeten rennen.!Punt 1 zou ik dat nooit redden, ook niet als ik mij niet had volgepropt. Punt 2, het is 30 graden als ik thuis kom. We blazen het zwembad op en gaan daar heerlijk in liggen. Ik vind het onverantwoord om met die warmte te gaan rennen.

 

Volgende begin ik gewoon weer opnieuw. Voor woensdag heb ik een pittige intervaltraining geprogrammeerd. Ik ga er vanuit dat het dan geen 30 graden is en anders ren ik gewoon 10 rondjes door het parkje achter ons huis.

 



Flow weer te pakken

HOERA!!! Ik heb weer gelopen. Het ging niet super, maar ik ben weer geweest. Pffft, pak van mijn hart. Ik dacht echt even dat ik nooit meer zou gaan.

Het is al een paar dagen erg warm en ik had besloten om woensdagochtend eerst te gaan rennen en dan thuis aan het werk te gaan. Als om 6 uur de wekker gaat heb ik zware benen en is de motivatie ver te zoeken. Ik ga toch eerst maar even kijken of er brand is op mijn werk. Het is rustig en ik heb heel veel vakantie-uren, althans dat zegt het systeem, maar dat kan zomaar weer veranderen. Anyway, ik besluit de middag vrij te nemen. Via Twitter krijg ik de gevraagde motiverende tweets van diverse  Loopmaatjes. Na de lunch stap ik even in korte broek en T-shirt op de fiets om mijn medicijnen op te halen. Ik vind het best fris! Dit is wel mijn loopweer. Ik wandel nog even met Roel naar de supermarkt en ga dan nog wat bankhangen om mijn lunch te laten zakken. Daarna kleed ik mij om. Nou ja, kleed ik mij om…….ik heb ruzie met elk loopshirt dat ik in de kast heb liggen. Ze hebben collectief besloten te krimpen en ik voel mij net een rollade. Uiteindelijk trek ik het grootste shirt aan en ga ik chagrijnig naar beneden. Ik moet echt stoppen met dat gevreet.

Roel besluit mee te fietsen, dan heeft hij ook wat beweging. Als hij teveel pijn in zijn rug krijgt kan hij altijd terug. We gaan het 5km rondje doen. Ik weet niet wanneer het is gebeurd, maar toen ik ff niet keek is de zon tevoorschijn gekomen. Hij doet heel hard zijn best om mij te koken.

Het is echt belachelijk warm. Maar ik ben nu buiten, dus doorlopen. De eerste  3 km doe ik aan 1 stuk. ´t Grootste stuk heb ik de wind in de rug en daardoor bijna geen verkoeling. Maar het is wel erg gezellig met de schapen en lammetjes die vrolijk met mij mee huppelen en dan weer weg sprinten. Daar word ik blij van en ik hou wat ‘gesprekken’ met ze. En zo loop je dan weer ongemerkt wat meters weg.  Na de 3km ga ik even doorwandelen. Alles doet zeer, ik heb zelfs steken in mijn zij en dat heb ik echt nooit. Inmiddels heb ik de wind een beetje tegen, maar de zon slooft zich nog steeds enorm uit. Echt afkoelen doe ik niet. Had ik nu toch maar mijn belt met drinken meegenomen. Het lijkt niet nodig voor die afstand, maar als je dorst krijgt is het wel vervelend om niets te hebben. Mijn belt schuurt mijn shirts stuk en ik heb hem aangepast. Dat had ik nu dus mooi kunnen testen. Nergens schaduw en ik kook echt, ik ben gesloopt. De laatste 2km ren ik grotendeels, maar ik moet echt nog een stukje wandelen.  Trots ben ik niet, maar ik ben wel blij dat ik weer ben gegaan.  Volgende keer moet ik wel even aan de zonnebrandcrème denken. Als ik na het douchen in de spiegel kijk moet ik wel lachen om mijn eigen rode wangen. Mijn gezicht gloeit nog lang na. Nu in deze flow blijven en vrijdag weer gaan.

Omdat ik al een tijdje last van mijn buik heb besluit ik donderdag even wat meer medicijnen in te nemen. Dat doe ik wel vaker, dan ben ik vrijdagochtend even van slag en daarna gaat het weer prima. Nu niet dus. L Vrijdagochtend word ik, zoals gewoonlijk, wakker met buikpijn. Geen probleem, daar ben ik zo vanaf. Dat dacht ik dus. De rest van de dag wordt, zoals een collega zegt, een intervaltraining naar de wc. VERDORIE!! Dat is niet handig als je wilt gaan hardlopen. En dus blijf ik maar in huis. Beetje huishouden, geen hobby maar wel nodig. ’s Middags gaat het ietsjes beter en ga we even naar buiten om een verjaardagscadeau voor mijn zwager te halen. We gaan wel met de auto, want fietsen durf ik echt niet. Onderweg krijg ik nog een paar flinke pijnaanvallen, alsof er iemand in mijn buik staat te beuken. Heel vreemd en geen idee waarom het zo heftig is.

In de nacht van vrijdag op zaterdag word ik gewoon wakker van de buikpijn! Het lijkt wel of ik een voetbal heb ingeslikt zo rond en hard is mijn buik. Als ik ’s morgens opsta is het iets minder erg. Hopelijk gaat het vandaag beter. We hebben tenslotte een feestje vanmiddag en dat wil ik graag zonder pijntjes uitzitten. Het feestje is gezellig en ik heb maar een paar keer krampen. Natuurlijk zorg ik ook wel dat ik niet teveel  eet. Als ik ´s avonds naar bed ga leg ik mijn elektrische kussentje op mijn buik, dat geeft rust.

Zondagochtend voel ik mij goed. Klein beetje buikpijn, maar dat ben ik vrij snel kwijt. Loopkleren aan en gaan! In het park is het echt zalig! En ik ben blij dat ik naar buiten ben gegaan. Dit keer heb ik wel mijn belt mee en Roel zal later volgen met meer drinken. Mijn benen voelen zo goed, misschien ga ik wel 10km doen! Dat waren mijn gedachten de eerste 500m, toen ik nog niet uit de wind en in de zon liep. Ik was wel de weg van mijn 10km rondje ingeslagen, maar die kan ik inkorten. Dat heb ik dan ook gedaan. Uiteindelijk heb ik 5km gerend, okee tussendoor 2x even gewandeld, en de laatste kilometer gewandeld. Ik heb moeite om de juiste cadans te vinden en moet echt hard nadenken over hoe ik moet lopen. Het flesje water wat ik mee heb verdeel ik over mijn haar en nek. Dat scheelt wel, die mega bos haar van mij is gewoon TE warm. Maar ja, stekels vind ik te ver gaan. Ik ben maar 2 andere lopers tegen gekomen en een heleboel wielrenners.

Wederom ben ik niet trots op mijn prestatie want het kan beter. Maar na 2 dagen buikloop en slappe benen vind ik het prima zo. In elk geval heb ik weer 2 keer in 1 week gelopen. Dat is wat ik wil. Het vreemde is dat ik het heerlijk vind als ik onderweg ben en als ik terug ben, maar voor ik een keer die deur uit ben zeg …….. Dat is toch raar?

De rest van de middag ga ik lekker in de zon liggen. Minivakantie in eigen tuin.